en

ضمایر انعکاسی یا reflective pronouns ضمایری هستند که معمولا به عنوان مفعول جمله به کار می روند. این ضمایر در زبان فارسی معمولا به صورت شکلی صرف شده از واژه “خود” نوشته می شوند.کاربردکاربرد اصلی ضمایر انعکاسی زمانی است که فاعل و مفعول در واقع یک نفر هستند. به مثال زیر توجه کنید: He often looks at himself in the mirror and likes talking to himself. (او معمولا به خودش در آینه نگاه می کند و دوست دارد با خودش صحبت کند.)در جمله بالا اشاره himself  در جمله به فاعل جمله (he) است. در صورتی که از ضمیر شخصی مفعولی (him) استفاده می شد امکان تشخیص این موضوع وجود نداشت که مفعول همان فاعل است یا فردی دیگر.ضمایر انعکاسی کاربرد دیگری هم دارند. گاهی برای تاکید بر روی این موضوع که یک نفر به تنهایی کاری را انجام داده نیز از ضمیر انعکاسی استفاده می شود. به مثال زیر توجه کنید: Larry is a small boy. In his room, there is a mirror. Larry has hung it up himself. (لری یک پسر کوچک است. در اتاق او یک آینه است که او خودش آن را آویزان کرده.)در جمله بالا ضمیر انعکاسی himself نقش مفعولی ندارد و حتی میتوان به راحتی آن را از جمله حذف کرد. استفاده از این ضمیر در اینجا تنها بری تاکید بر روی انجام یک کار به تنهایی است. در برخی از روشهای آموزش گرامر برای ضمایر در این کاربرد از نام intensive pronoun استفاده می کنند.نکته: برخی از افعال معمولا با ضمایر انعکاسی به کار می روند و نشان دهنده مفهومی خاص هستند که ممکن است معادل فارسی نداشته باشد. توجه داشته باشید افعالی که در فارسی گذرا (یا ناگذر) هستند الزاما معادل های مشابهی در انگلیسی ندارد. برای مثال فعل en...